Heimilt er að víkja frá banni með leyfi ríkislögreglustjóra ef vopn hefur söfnunargildi eða sérstakar ástæður mæla með. (Sækja má um slíkar undanþágur hjá lögreglustjóra þar sem umsækjandi á lögheimili).

Undanþágur frá almennu banni eru mjög sjaldgæfar og ekki veittar nema því aðeins að vopnin sjálf hafi söfnunargildi. Við mat á hvað telst hafa söfnunargildi er litið til þess hvort vopnið sé mjög gamalt, eigi sér sögu og teljist safngripur þess vegna.

Undanþágur vegna sérstakra ástæðna eru fátíðar og oftast persónutengdar eða samkvæmt sérstökum hefðum.

Talsvert er um að einstaklingar reyni að fá undanþágu fyrir innflutningi á ýmsum tegundum vopna sem ekki er heimilt að flytja til landsins, eignast eða hafa í vörslum sínum, nema með sérstöku leyfi ríkislögreglustjóra. Þannig undanþágur eru ekki veittar nema vopn hafi söfnunargildi eða aðrar sérstakar ástæður mæla með. Kaup Íslendinga á vopnum, t.d. á hnífum og sverðum sem eru nýsmíði, oft fallegar eftirlíkingar af fornri vopnasmíð sem eru til sölu á ferðamannaslóðum erlendis, gefa ekki tilefni til slíkra heimilda. Sérstök ástæða er til að vekja athygli á þessu þar sem talsvert er um að annars grandvart fólk hefur keypt slíka hluti í góðri trú og tapað þeim við tollskoðun þegar heim er komið.